สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้องที่รักยิ่งทุกท่าน

กระผม ซากาตะ กินโทกิ พระเอกของเรื่อง

หากยังจำกันได้ดี วันนี้ก็จะขอมาเปลืองพื้นที่ไดอารี่ที่ครบกำหนด 1ปี อัพ 1ครั้ง

ไหนๆก็กระทำการอัพหน้าด้านเพียงลำพังมาได้ 6 ปีกับอู้ไปอีก12เดือนแล้ว 

ครั้นปีนี้จะทำตัวขี้เกียจไม่เข้ามาก็จะดูเสียน้ำใจเหล่าผู้คนที่รอคอยไปซักหน่อย

เอาเป็นว่าเรามาค่อยๆระลึกความหลังกันซะหน่อยดีมั้ยครับท่านผู้อ่าน

 

...ประเทศแห่งซามูไร...

ประเทศของเราถูกเรียกขานแบบนั้นเมื่อนาน... เดี๋ยวสิฟะ

นี่จะไม่มีใครโผล่มาขัดคอบ้างเลยรึไง นี่ใจคอจะให้พล่ามจนจบเรื่องเลยใช่มั้ย

 

ปล่อยตูเปล่าเปลี่ยวเอกาพล่ามเป็นคนบ้าอยู่คนเดียวมาตั้งหลายปี

จิตใจทำด้วยอะไรกันว้าเจ้าพวกบ้านี่ 

ไม่ทราบแถวนี้มีใครอยากรับเซ้งกิจการต่อบ้างไหมคร้าบ

นี่ไม่ได้เหงาเลยนะ ไม่ได้เหงาซักนิดจริงๆนะเนี่ย

 

ผ่านมาแล้ว 9 ปี และกำลังจะย่างเข้าสู่ปีที่ 10 ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นปีสุดท้าย

ที่จะโผล่มาแล้วตายไปพร้อมๆกับมังงะที่ใกล้จะโดนตัดจบในอนาคตอันใกล้นี้มั้ย

 

ทำไมอะไรๆมันถึงผ่านไปเร็วขนาดนี้กันนะ

เค้าคิดถึงวัยเด็กจังเลยโดราเอมoน อยากได้ไทม์แมชชีนเป็นบ้าเลย

กระเป๋าหน้าท้องนั่นเป็นความฝันสูงสุดในชีวิตของฉันเลยนะเฟ้ยจะบอกให้

เดี๋ยวสิฟะ เค้าว่ากันว่าคนเราพอเริ่มแก่แล้วจะพล่ามถึงวัยเด็กใช่ไหม

 

"..............."

ไม่นะ ตูยังไม่แก่! แค่20ต้นๆใกล้จะชน30ก็เท่านั้นเอง!

ถ้าบวกลบคูณหารแล้วก็แค่28เท่านั้นเองนะเฟ้ย!!

ถึงนับดีๆแล้ว ก็คือยังหมกมุ่นอยู่ตรงนี้มาตั้ง9ปีแล้วก็เถอะ!! 

 

บางทีคนเราก็ควรจะต้องก้าวไปข้างหน้ากันได้แล้ว

แม้แต่พวกนายก็ด้วย

ถึงจะมีบางครั้งที่หันหลังกลับมาเมื่อรู้สึกคิดถึง

แต่ก็เป็นความทรงจำหนึ่งที่ย้อนกลับมาแล้วมีความสุขเสมอ

หันกลับมามองให้พอใจแล้วก็เดินต่อไปซะ

ถนนของพวกนายยังไม่สุดทาง ยังมีอะไรอีกหลายอย่างรอให้ได้พบเจอ

 

ไม่ว่าจะ สุข ทุกข์ เศร้า หัวเราะ หรือ ร้องไห้

ฉันก็ขอให้ตรงนี้ครั้งหนึ่งที่นี่ช่วยหอบเอากำลังใจไปให้ถึงพวกนายด้วย

 

ถ้าหากปีหน้าจะต้องหายไปจริงๆ ก็ขอทิ้งไว้ซักคำก่อนจากตรงนี้

ขอบคุณมาก

  

  

----------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------

 

แล้วอย่าลืมรอดูไลฟ์แอคชั่นกินจังรับบทเป็นโองุริชุนด้วยล่ะ

 

 

-----------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------

---------------------------------------------------

 

ซักนิดซักหน่อยก่อนจะไป ไหนๆก็โผล่มาแค่ปีละครั้งอยู่แล้ว

ก็ถือว่าเป็นโอกาสดีๆที่จะส่งข้อความถึงก็แล้วกันนะ

 

นี่นะ เคนซากิคุงเจ้าขา ถ้าเธอบังเอิญเข้ามาเจอล่ะก็นะ  

เออน่า เธอนั่นแหละ เธอคนนั้นน่ะ แม่คนที่โผล่มาเมนต์ที่นี่ขาประจำทุกปีคนนั้นนั่นน่ะ

ใจจริงนี่ฉันกะระเบิดที่นี่แล้วหายจ้อยเตรียมจะลอยแพแล้วนาเหวย 

ตราบใดที่เธอยังอยู่แล้วฉันจะไปจากที่นี่อย่างสบายใจได้ยังไงล่ะฟะเนี่ย

 

ไม่รู้หรอกว่าปีนี้จะเข้ามามั้ยแต่ยังไงก็ขอบคุณมากสำหรับข้อความที่แวะเวียนมาให้ทุกปี 

จนกว่าจะผมขาว จนกว่าจะลืมเลือนกัน

ครั้งหนึ่งที่เคยร่วมเดินทางข้ามผ่านช่วงเวลานี้มาด้วยกัน

เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญและมีคุณค่าให้ฉันได้จดจำไปอีกนานเลยล่ะ

หวังว่าจะได้เจอกัน ที่ไหนซักแห่ง

 

 

หมดแรงจะพิมพ์รอบที่สองแล้วฟ่ะ ไอ้บ้าห้าร้อยเอ๊ย

กดทีไรก็แน่นิ่งทุกทีเลย หมดแล้วซึ่งเรียงความยาวสามสิบห้าหน้าเอสี่

พูดตรงๆเลยว่าหงุดหงิดจนอยากจะวิ่งไปชกคุณพี่ 504 ซัก3-4ตุ้บให้สาแก่ใจ

แต่ฟีลลิ่งจะพิมพ์ใหม่ตูโยนมันไหลทิ้งไปกับหน้าจอสีขาวแล้วว่ะ

เอาเป็นว่าย้ายถิ่นฐาน สถิตอยู่ที่นี่ ตรงนี้ เรียลไทม์ แทนแล้วกันนะ

 

「รับปรึกษาสารพัดโดยเฉพาะเรื่องผลัดค่าเช่าบ้าน」

 

ก่อนไปขออีกซักนิด ปีที่แล้วไม่ได้ลืมอัพนะเฟ้ยขอบอก

แต่กดเข้าบล็อกจนหัวหงอกก็ยังเข้าไม่ได้ สุดท้ายเลยเซย์กู๊ดบาย

ช่างมันไปซักปีก็แล้วกัน นี่จริงจังเลย ไม่ได้เล่นตัวนาเหวย ไม่ได้ลืมจริงๆสาบานได้

 

 

 

 


ไง ไม่ได้เจอกันนาน เหมือนว่าอะไรๆจะผ่านไปเร็วเหลือเกินนะ
แน่นอนว่าความชราของพวกหล่อนก็ด้วย เผลอแป๊บเดียวหน้าเหี่ยวจะเป็นป้า
ยังไงก็รักษาสุขภาพอย่าให้แก่เร็วตามวัยไปล่ะ

.......................
 
พูดถึงเรื่องสุขภาพ ไอ้ฉันก็ชักจะหนักใจกับคำสาปที่สตัฟฟ์อยู่บนหัวซะแล้วสิ
เมื่อไหร่ปีไหนหัวฉันจะหายหยักซะทีกันล่ะฟะ
รู้มั้ยว่าเทรนด์หัวหยิกมันหมดสมัยไปตั้งแต่ยุคโรมันแล้วนาเหวย
 
สมัยนี้มันต้องหัวลีบซอยสั้นหั่นด้านหลัง  ระต้นคอไล่ระดับผมหน้าดูพริ้วสลวย
แต่ไม่ต้องถึงกับยัดคัตเตอร์มาให้ตูถือ ถ้าแค่มีแก๊สไว้ให้พุ่งไปข้างหน้าได้ก็พอไหว
เจออะไรขวางหูขวางตา แลดูเป็นภัยต่อมนุษยชาติและทำลายทัศนียภาพ
เช่นไอ้ตัวแพร่มะเร็งเดินผ่านก็พุ่งไปหาแล้วสับซร้าาาาา
 
..........................
 
เพ้อเจ้อน่า ใครจะอยากเลียนแบบไอ้หน้าหล่อแต่ตัวสั้นม่อต้อนั่นกันล่ะ
ฉันไม่ได้อิจฉาเลยซักกะแอะ ซักกะนิดก็ไม่มี จริงๆนะเฮ้ยเชื่อกันมั่งดิ
ถึงความนิยมจะตกจะหล่นก็ไม่มีมาน้อยใจเลยซักกะติ๊ดนะขอบอก
ถึงจะไม่มีไททัxแต่ฉันยังมีซาดะฮารุไซส์บิ๊กเบิ้มไปสู้นะจะบอกให้
 
*โดนงับหัวกร้วม*
 
.....ถึงจะไม่มีไททัxมางาบหัวแต่ไอ้ตัวที่บ้านนี่มันก็ไม่ต่างกันหรอกฟ่ะ
แก๊สอยู่ไหนฟะ ดาบอยู่ไหน ขอพ่อฟันซักฉัวะหน่อยจะได้มะไอ้ตัวมีขน
 
*เช็ดเลือด*

ถึงจะใกล้ตายแต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปล่ะนะ
พวกหล่อนเองก็อย่าเพิ่งถอดใจกับอุปสรรคซะล่ะ
ขอให้ฟาดฟันกับตัวเลขบนตาชั่งกิโลต่อไปอย่าได้ยอมแพ้มันนาเหวย

จะว่าไป อย่างน้อยเอาแก๊สมาห้อยที่แมงกะไซค์ฉันบ้างจะได้ไหมนะ
บางทีก็มีอารมณ์อยากแว๊นซ์แล้วพุ่งฉิวไปยันโลกหน้ากะเค้ามั่งนี่นา
 
--------------------------------------------------------------------------


ผ่านไปอีกปีแล้ว ยังไงก็อย่าลืมใช้ชีวิตให้สนุกสุดเหวี่ยงเข้าไว้ล่ะ