Ginsan : โย่ช---! ไง หายไปนานเลยสินะ ทั้งที่กะจะเข้ามาดูนิดหน่อยแท้ๆ
แต่มีคนออกมาอัพวันเกิดให้คุณกินซะด้วย น่าซึ้งใจจริงๆชินปาจิคุง
อีแบบนี้คุณกินต้องเพิ่มค่าจ้างให้ซะแล้วล่ะ เอาเป็นขนมปังไส้ถั่วแดงแบบเบิ้ลน้ำตาลพิเศษเป็นไง
Shinpachi : .......ประเดี๋ยวก่อนเถอะครับ...ไอ้เอนทรี่ที่ว่ามานั่นน่ะมัน...
Ginsan : อื๊ม...ประทับใจสุดขีดเลยล่ะ ถึงจะไม่ค่อยได้เนื้อแต่ก็น้ำตาทะลักเลยล่ะนะ
Shinpachi : ........โอเคครับ ช่างมันเถอะครับ ถ้าคิดจะดีลีทความทรงจำส่วนที่หายไปหนึ่งปีเต็ม
ด้วยการทำเป็นทองไม่รู้ร้อน แล้วออกมาชงมุกได้หน้าตาเฉยแบบนี้
ถ้าผมเป็นคนอ่านคงไม่ฮาเลยนะครับ โศกสลดเลยดีกว่า
ดราม่าจนน้ำตาไหล ร้องไห้จนแทบดิ้นเลยนะครับ...
Ginsan : เดี๋ยวก่อนสิชินปาจิคุง เริ่มมาถึงก็โศกาอย่างนี้คนอ่านที่ไหนจะไปเข้าใจตุ้มฟะ
งั้นเดี๋ยวคุณกินจะช่วยย้อนความเตือนสติถึงความเดิมจากตอนที่แล้วให้เอง
เอาล่ะ..
..........ประเทศแห่งซามูไร ประเทศของเราถูกเรียกขานแบบนั้นเมื่อนานมาแล้ว..........
Shinpachi : มันจะย้อนไกลเกินไปไหมเพ่! นี่คิดจะเล่ามันตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยเรอะ
แล้วไอ้ประโยคเปิดตัวนี่มันก็ฟังคุ้นๆเหมือนจะเป็นของผมเลยนะครับ!
Ginsan : เฮย เฮ่ย ไอ้ประโยคเปิดเรื่องนี่น่ะ จะบอกให้ว่าไม่มีใครเค้ามานั่งสนใจกันร้อก..
ว่าใครมันเป็นคนพูดน่ะ ถึงเจ้าของประโยคจะเป็นผู้ใช้แสตxด์แว่นตาก็เถอะนะ
Shinpachi : ไอ้มุกแสตxด์แบบแถหน้าด้านๆเนี่ย ช่วยพับเก็บลงกรุไปทีเถอะครับขอร้อง
Ginsan : เรื่องมันก็แค่ความเป็นคาแรคเตอร์เท่านั้นเอ๊ง..จะไปซีเรียสทำไมให้สายตาสั้นฟะ
บางครั้งจะฉีกแนวหลุดจากคาแร็คเตอร์จนไม่เป็นตัวเองไปสักหน่อยก็ไม่เห็นจะเป็นไร
มันก็เหมือนกับเราได้เห็นตัวเองในอีกมุมหนึ่งยังไงล่ะเฟ้ย!
ถ้าเข้าใจแล้วก็ขออัญเชิญไปนั่งรอฟังเฉยๆได้ละ
เพราะจากนี้ไปคุณกินจะย้อนความแบบฉีกคาแรคเตอร์ให้ดูเป็นขวัญตา
เสียงวิญญาณแห่งซามูไร แสงสะท้อนมากมายไม่แยกชัด
สีของเกศาเงินงามเป็นเงา...ปรากฏความเป็นจริงของนมสดรสสตรอเบอร์รี่
นักรับจ้างสารพัด กินจัง มาแล้ว...
Shinpachi : อีแบบนี้มันก็อปคาแรคเตอร์แล้วครับพี่ท่าน! ก็อปกันโต้งๆ ลอกกันเห็นๆ!!
จบตั้งแต่ยังไม่ทันออกสตาร์ทเลยนะนั่น!!!
................................
Ginsan : - - /กุมขมับ
อะไรกันนักกันหนาว้า โน่นก็ไม่ดี นี่ก็ไม่ได้ แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะจบเอนทรี่ซักทีล่ะเนี่ย
เอาเป็นว่า จะย้อนความให้แบบรวบรัดไปเลยทีเดียวละกัน
เรื่องมันมีอยู่ว่า วันหนึ่งคุณกินได้บังเอิญตกลงไปในโพรงกระต่าย จนไปโผล่ที่พาเฟ่ต์แลนด์
เพื่อหาทางกลับ คุณกินจึงนั่งรถถั่วแดงไปหาแม่มด ทว่า ต้องใช้สีของสตรอเบอร์รี่ในการเปิดประตูมิติ
คุณกินจึงรีบไปจัดการกับถั่วแระทั้งเจ็ด ผ่านการผจญภัยอีก บลา บลา บลา
ในที่สุดก็ได้พบกับ...พรมวิเศษ!
ขัดๆถูๆ ยักษ์ในพรมก็ออกมาให้พร 3 ข้อ
เอาล่ะ..ยักษ์ในพรม จะให้พรอะไรในวันเกิดคุณกิน 3 ข้อดีล่ะ..
To be continue...
Shinpachi : ไหนว่าเล่าย้อนความไงครับ นี่มันมหากาพย์รุมยำว๊อทดีส*ตื๊ด*รึไงไม่ทราบ
/ส่ายหัว/
เฮ่อ...แค่จะขอของขวัญวันเกิดน่ะ ไม่เห็นจะต้องมาทำอะไรแบบนี้เลยนะครับเนี่ย
Ginsan : อย่าลืมล่ะเหวย! ยักษ์ในพรมทั้งหลาย พร 3 ข้อนะเฟ้ย!
----------------------------
Za-chan : เหยียบชั้นสิ! แล้วชั้นจะให้พรนาย 3 ประการ
edit @ 11 Oct 2009 13:25:14 by Edo's daily♪